Anlatılan kimin hikayesi? Belki klişeye sığınmak bu şekilde Marx'ın kullandığı Latince ifadeyi anımsatmak ve o ifadeyle oynamak. Ama hikayenin kendisi klişeleşiyor zaman içerisinde: siyasetçilerin hamasi konuşmalarında, haber bültenlerinde, sosyal medya postalarında, gazetelerin köşe yazılarında, vicdani tüccarlıkla samimi dertlenme arasında gidip gelen Avrupalı yönetmenlerin filmlerinde... Ama tüm bunlar meselenin kendisinin, yani sokaktaki hakikatin farklı amaçlı temsillere birer yansıması. Dolayısıyla hikayenin kendisi, hali keyfi yerinde kitleleri bazen ağlatmak bazen böğürtmek için özellikle son 10-15 yılda böylesi sık biçimde kullanılan bir mezeye dönüşmüş olunca sormak gerekiyor samimi biçimde: Hakikaten, anlatılan kimin hikayesi? Dili ana dilin olmuş ama sana hala yabancı bir toprak parçasında, oraya yabancı bir başkasının lokantasında, dilini bile anlamadığın bir şarkı senin hayatına denk düşüyorsa, kaç kişi paylaşıyor bu hikayeyi? Nasıl paylaşıyor? Ya da, neden paylaşıyor...